პოეზია · ლირიკა
უსინათლობა
სადღაც ცარიელ წუთისოფელშიქარი ძაღლივით შეიყმუილებს.მე კი ტყის ფოთლებს, როგორც ფრინველი,ვინ იცის, საით გავიტყუილებ.მდელო შეამკობს ჩემს ნიშს იებით,თ ყვავილებმაც გულით ინებეს.ვიღაც ჩაივლის მოშვებულ მხრებით,მოვა, მიპოვნის და დაისვენებს.