პოეზია · ლირიკა
უცნაური ხელობა
გათხრილ საფლავთან მესაფლევე გაისეირნებს,ბედუზრუნველი, მუხანათი, წირპლების რული,კაცი, რომელიც უცქეროდა ქვეყნის სეირებს,როგორც ჭინჭარი, როგორც ძეძვი, როგორც ველური.
გაგასვენებენ საძმე ურმებით, ფოთოლშემოყრილს,ნიშახარები დაფრთხებიან მონასტრის ზევით.ქანდაკებები ნაძვებიდან დაიყვირებენდა კრუხებივით დაფრთხებიან ციდან მზეები.
ჩამობნელდება... მტირალ წნორებს წაუვათ გულიუკვდავებაა, სიცოცხლეზე რომ ისეირებს.და მესაფლავე მახინჯ მხარზე ბარგადებულისასაფლაოზე პურის ჭამით გაისერნიებს.