პოეზია · ლირიკა
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში
ილია ჭავჭავაძე 1837–1907
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?რასაც ვმსახურებთ, მას ერთგულად კვლავ ვემსახუროთ,ჩვენ წმინდა სიტყვა უშიშარად მოვფინოთ ხალხშიბოროტთ საკლავად, - მათ სულთ-ხდომის სეირს ვუყუროთ.
თუ კაცმა ვერ სცნო ჩვენი გული, ხომ იცის ღმერთმა,რომ წმინდა არის განზრახვა და სურვილი ჩვენი:აგიყოლია სიყრმიდანვე ჩვენ ქართვლის ბედმა,და დაე გვძრახონ, - ჩვენ მის ძებნით დავლიოთ დღენი.
ჩემზედ ამბობენ: „ის სიავეს ქართვლისას ამბობს,ჩვენს ცუდს არ მალავს, ეგ ხომ ცხადი სიძულვილია!“ბრიყვნი ამბობენ, კარგი გული კი მაშინვე სცნობს,ამ სიძულვილში რაოდენიც სიყვარულია!
1861, ოკტომბერი,ს. ყვარელი