პოეზია · ლირიკა
ძაღლის ბედი
გზად მიხვალ,ლეგა ნაგაზიმოგდევს და გელაქუცება.გორიდან გიმზერ, გავბრაზდიამ ჩემს იღბალზე, უცება.
მე ვნატრობ: მიწყივ შენს ახლოყოფნას და შენთან მხარდამხარსვლას, მაგრამ ბედი - ეს ძაღლი -მიყეფს და გვრიყავს ხანდახან...
მიდიხარ...თქვენსკენ ვაფრინეგული - გვემული ნაღვლითა...ვაჰ, დედას მტრისას, გაბრიელ,ბედით გჯობია ძაღლიცა!