პოეზია · ლირიკა
გენო კალანდიას
ცალი წარბი მოღუშვია,თვალებს უღლის ელდა,მისი გული სოხუმშია, _ვერ გათბილისელდა...
დაგინახავს, გალაღდება,უკუიყრის სევდას,ვეღარ გაწუწურაქდა და _ვერ გათბილისელდა.
მეგობრობა გზად და ხიდად, _სულ ეს სიბრძნე სდევდა,ფაიზაღი კოლხია დავერ გათბილისელდა.