პოეზია · ლირიკა
ბორჩხაში
გავშინაურდით,გავიკრიფეთსიტყვის მტევნებად,დიასახლისი დედასავითთავზე გვევლება.
უერთმანეთოდდავღლილვართ დაცრემლად ვქცეულვართ,ასე შOრიშორ როგორ გაძლოსერთმა სხეულმა?!
იყო კითხვები,გახსენება _პაპის,დიდედის,ჭოროხს ეფინასასწაული სხივი იმედის.
ვივაზირეთ და _მასობაში კიდეც გათენდა...სისხლის ყივილმა გააღვიძაგული ქართველთა.