პოეზია · ლირიკა
მთაში
მთა როცა ღრუბლების ქათქათა უნაგირს იხვევს,ძაფივით გაკვანძულ ბილიკზე ავუშვებ წაბლას...და კლდესთან ჭიდილში რქის წვერებწამტვრეულ ჯიხვებსჩამოვერეკები მოწყვეტილ ფერდობზე დაბლა.ქვევით კი - ვიწროში დახვდება უწვერო ბიჭიდა ნაიარევი მარჯვენით მოზიდავს ჩახმახს -(წინდაწინ გადმომხტარ ჯიხვს გაუქვავდება ბიჯი),შეხტება, შესძახებს: „ა, ეგრე მოგიხდებ, ახმამს!“მთა გულში ათასჯერ გადაიმეორებს ექოს,ბოლოს კი მონახავს ხეობის სიღრმეში საფლავს.და ჩვენ კი ჩავყვებით ნისლებით დაბურულ ბექობს,ღრუბლებზე ზევით და მთვარეზე ცოტათი დაბლა...