პოეზია · ლირიკა
მხეცები და ჯ.იოკანდა ხელოვნების სასახლეში
აქ ჯიოკონდა არის მწვერვალი,მას უსმენს მხეცთა კრებული დინჯიდა დიაკვანი გასაკვირველიადის და-ვინჩი.ეს ლოცვა არის, ალბათ მეშვიდე,ეტრფიან მხეცნი დასახულ მიზანს,და აზიარებს თავის პეშვიდან,მათ მონაა-ლიზა.როს გათავდება წირვა ფარული,დაიშლებიან მხეცები მარდათდარჩება ვეფხვი ლეგენდარულიდა Lეონარდო.ის ჩუმათ ხატავს თავის მადონას,ხატავს მესამე.იშლება ჭერი ცის კაბადონადდა უფსკრულ ღამეთ.ზის ქალის ფეხთქვეშ ვეფხვი მდუმარე,და სამასი წლის ღიმი ნორჩია.თავის ამალით მოვა სტუმარი -ცეზარ ბორჯია.