პოეზია · ლირიკა
სონეტი 66 (მთარგმნელი:ანი კოპალიანი)
ილაჯგაცლილი ამ ყველაფრით, სიკვდილს ვთხოვ შველას,რადგან ღირსებას დარქმევია გლახის სახელიდა გარეწარი მისცემია ლხინსა და შვებას,და ვუმზერ ნდობას, დაუნდობლად ფეხქვეშ გაქელილს.
და სათნოებას ჩამოგლიჯეს გვირგვინი დაფნისდა უბიწობას ჩემობს ყველა ბილწი და მრუშიდა სამართალი ამოსვარეს უმართლოდ ლაფშიდა ძლიერს წინსვლას დაბორკილი ფეხები უშლის;
და ხელოვანებს მძლავრი მუშტი ჩასჩარეს პირში;და უგუნური თავს სწევს მაღლა უფრო და უფრო;და ენაგრძელად მოუნათლეს პირშიმთქმელს ჯიში;და დატყვევებულ სიკეთეზე ბოროტი უფლობს:
ილაჯგაცლილი, რაღა გიკვირს, სიკვდილს ვნატრობდე.მაგრამ ჩემს სატრფოს ამ ჯოჯოხეთს ვერ შევატოვებ.