პოეზია · ლირიკა
ახალო ქართლო, მიწავ ქართლისა
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ახალო ქართლო, მიწავ ქართლისა,შემოვეფარე შენ სიმართლესა,შენ საფარველსა ვარ მონდობილი...ცოტა მაჩუქე ღალა და ზეთი,ეგებ ავანთო სინათლის წვეთიჩემი გულიდან გამოდნობილი...დე, ჩემმა ლექსის ნერგმა მარადღეშენი წიაღის წვენით იხაროს,გამფოთლე შენი ძუძუს წყაროთი,თავზე მზის ცვარი გადავიყარო!შენი სიმაგრის კარზე ვიმღერი:მომეცი შენი ლერწამის ღერი,რომ ჩემს კაბადონს ზე დაჰნათოდესნათელი შენგან გამოტეული,შენი ოცნება გულზე მათოვდესშენ, დამტევნელო დაუტევნელის...მე ჩავისუნთქე შენი მზის სიტკბო,დე, გულის ოქრო დამიბადაგოს,დე, მან დაფერფლოს გული, დადაგოს,თავისუფლების დროშის ქადაგო,ახალო ქართლო, მიწავ ქართლისა,ჩემო დიდებავ, სანიადაგო!