პოეზია · ლირიკა
მამაპაპურო კერაო
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
მამაპაპურო კერაო,შენ ხომ მისათვის ბოლავდი,რომ რკინით გული გეკვერადა გეწრთო სულის ფოლადი!მთებო, თქვენ შთაგიბერიათგმირული გამბედაობადა მისთვის თქვენი ფერიაქართლის ლომკაცთა თაობა.ხალხო, ცხოვრება მზებნელიხმლის ელვით გინათებია,თავისუფლების მძებნელიგმირი გმირს გიმატებია.შენს დროშის ტარზე ჭიდილიბევრჯერ უყვარდათ ყორანთადა ბევრჯერ თვითონ სიკვდილიცგაგიჩეხია ორადა!იცოცხლე! მუდამ დაჰქროდესშენი ფრთაცეცხლი მერანი;გიყვარდა გულის სიცეცხლედა მომავლისკენ მზერანი...