პოეზია · ლირიკა
ხეებზე წარწერილი ლექსები
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
*მთელ ცხოვრებას შენზე ფიქრით გავივლი,უშენობას გული ვერ შეეთვისა,ნუშის წვერში რომ იფეთქებს ყვავილი,იქ მაქვს გული შენახული შენთვისა.
*შენ სუმბული ხარ, ნაზი რტოვანი,შენ, ვით მაისმა, შემომისწარი,შენი სიწმინდის შუქის თოვანიგულში ბრწყინვალებს, როგორც ცისკარი.სად არი ტილო ან მარმარილო,ბრინჯაო, რვალი, ქვა და ქაღალდი,რომ დაიტიოს შენზედ ოცნება,ჩემი მდუღარე სულის ღაღადი?!
*მოგუბდა ლექსი შენს სიყვარულზედა ლამის ყელში გადაილეწოს.ერთხელ დახარე ჩემკენ წამწამი,რომ ჩემმა ჩანგმა შენზედ ილოცოს...
*სატრფოვ, გაფანტე ფიქრები,ეჭვიანობის არაკი,სულ მუდამ ერთად ვიქნებით,როგორც მტკვარი და არაგვი!