პოეზია · ლირიკა
ტყუპი იაგუნდები
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
გაზაფხული მახარანიაღვარის ყვირილმა!გულს ია დამახალა,დასტა-დასტა გვირილა!შავ ღრუბლებმა გაჰყარესტყუპად იაგუნდები,ჩემს ლამაზს და საყვარელსისევ მოვაგონდები!მე შენ მინდა გახაროჩვენი ახალგაზრდობა,ჩემო ქორის ბახალო,დღეს რაც გალამაზდება!დავძრათ ბედაურები,გავჰყვეთ მზის ნაკვალევსა,ქარებს გავჰყვეთ, ნიაღვრებს,ცისარტყელის მკლავებსა!ყველაფერი ჩავთვალოთსიყვარულში ნარგებად, ―ვაშლის თეთრი ყვავილითქვეყნის მოპერანგება;ოქროში გადამდნარიგაზაფხულის დილებიდა ფრთებით პეპლებისაგზები ნააჩრდილები;მთებზე მთვარის ნამქერი,ზედ ზოლები მკრთალებიდა შენი, ― მშვენიერო, ―დასათხრელი თვალები!მე ეს მანდა გახარო,ჩემო თეთრო ნარჩიტა,ყველაფერი ჩახჩახებსსიყვარულის ხარჯითა!დაე, ფერფლმა ნუშისაჩვენი მხრები მოთოვლოს;გაზაფხულო,აპრილო,დაწვიმულო ფოთოლო!..