პოეზია · ლირიკა
ტყუპი იაგუნდები
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
გაზაფხული მახარანიაღვარის ყვირილმა!გულს ია დამახალა,დასტა-დასტა გვირილა!
შავ ღრუბლებმა გაჰყარესტყუპად იაგუნდები,ჩემს ლამაზს და საყვარელსისევ მოგაგონდები!
მე შენ მინდა გახაროჩვენი ახალგაზრდობა,ჩემო ქორის ბახალო,დღეს რაც გალამაზდება!
დავძრათ ბედაურები,გავჰყვეთ მზის ნაკვალევსა,ქარებს გავჰყვეთ, ნიაღვრებს.ცისარტყელის მკლავებსა!
ყველაფერი ჩავთვალოთსიყვარულში ნარგებად, -ვაშლის თეთრი ყვავილითქვეყნის მოპერანგება;
ოქროში გადამდნარიგაზაფხულის დილებიდა ფრთებით პეპელისაგზები ნააჩრდილევი;
მთებზე მთვარის ნამქერიზედ ზოლები მკრთალებიდა შენი მშვენიერო,დასათხრელი თვალები!
მე ეს მინდა გახარო,ჩემო თეთრო ნარჩიტა,ყველაფერი ჩახჩახებსსიყვარულის ხარჯითა!
დაე ფერფლმა ნუშისაჩვენი მხრები მოთოვლოს;გაზაფხულო,აპრილო,დაწვიმულო ფოთოლო!..
1934