პოეზია · ლირიკა
დაჭრილი სული
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ნიკოლოზ ბარათაშვილს
ხან სუმბული მომტირალი და ჩუმი,ხან უდაბნოს მონავარდე სამუმი;ღრუბლიანში ელვა-ჭექის მთხრობელი,ცივ ზამთარში გაზაფხულის მხმობელი,ცივ გულებთან მოსაუბრე სხივებით -წყნარ მთაწმინდის წყნარი საგალობელი...აჩრდილების მეფე-მონა და შვილი -საყვარელი ჩემი ბარათაშვილი, -ვინც უდაბნოს მუდამ გულით ატარებს...შენ ამბობდი მიქანცულის თვალებით...ამ წყვდიადში მე სულს დავლევ წვალებით...აჩრდილებო, დავიღალე თქვენ შორის -აქ მთაწმიდას რაღა გამოადარებს!“
1916