პოეზია · ლირიკა
შხამი (მთარგმნელი: ჩაბრაძე ბაჩანა)
ბახუსმა იცის ვით შეამკოს ბნელი მიწურისასწაულებრივ დიდებულებითდა ვით აღმართოს ზღაპრულ სვეტთა მწკრივი ულევიოქროვან ორთქლში ამოისრული,თითქოს მზის ჩასვლით იღებება შავი ღრუბლები.
თრიაქი უფრო აუკვდავებს უკვდავ არსებებს,ახანგრძლივებს უსაზღვროებას,აღრმავებს დროს და მარადიულს ხდის სიტკბოებას,და ეს ლხენანი ჭარბად ავსებენსულს სიპირქუშით და არღვევენ მის მყუდროებას.
ეს ყოველივე ვერ ედრება შენი თვალების,მწვანე თვალების შხამიან სურას,ტბას, სადაც სული ჩემი თრთის და თავდაღმა სცურავს...სად ოცნებები, შენით მთვრალები,ილტვიან, რათა დაეწაფონ მწარე გუბურას.
ეს ყოველივე არ ღირს არც იმ მძლავრ სასწაულადშენი მეტად მსუსხავი ნერწყვის,ჩემს სულს რომ მარხავს არყოფნაში, უღონოდ სეტყვილს,ვინც თავბრუსხვევას ვერსად წაუვადა, ბანცალ-ბანცალ, საიქიოს ნაპირებს ერწყმის!