პოეზია · ლირიკა
სნეული მუზა (მთარგმნელი: დავით აკრიანი)
ეჰა, საბრალო მუზავ ჩემო, რა დაგმართნია?მაგ ღამენათევ თვალში ბნელი ხილვები ღვივისდა შენს სახეზე მონაცვლებით ძრწიან და კრთიანსაშინელება და სიგიჟე, ჩუმი და ცივი.
იქნებ შიშსა და ტრფობას შენთვის თასებით ღვრიანმწვანე ალქაჯი და ფერია ვარდისფერ წვივით?იქნებ კოშმარმა შენ ზღაპრული მინტურნის წყლიანფსკერზე ჩაგძირა უმოწყალო მუშტით და კრივით?
მე ვისურვებდი, შენს სიმრთელით მფეთქავ არსებასხალასი აზრით შესძლებოდა მუდამ აღვსება,შენს ქრისტიანულ სისხლს ედინა რაკრაკა ჩქერად,
როგორც ანტიკურ სიტყვა-მარცვლის ხმაკეთილ ჟღერას,რასაც განაგებს ხან ფებუსი, ჰიმნთა მშობელი,ხან კიდევ პანი, სიუხვის რქის დიდი მფლობელი.