პოეზია · ლირიკა
ჩაფიქრება (მთარგმნელი: ლანა ღოღობერიძე)
ნუ შფოთავ აგრე ო, ტკივილო ჩემო, იყუჩე,საღამოს გსურდა-ისიც დადგა, ნაზი, მიმქრალი,წყვდიადის სული დაეუფლა ქალაქის ქუჩებს,ზოგს მოუტანა სიმშვიდე და სხვას-საფიქრალი.ვიდრე მოკვდავნი ადიდებენ ასეთი გზნებითსიამოვნების-ამ უწყალო ჯალათის-მათრახს,წადი, დაკრიფე სინანულის მწიფე მტევნები,ჩემო ტკივილო, ჩვენ ამ ქვეყნად მარტო ვართ, ვაგლახ!გავშორდეთ ყველას და შევხედოთ ამ წლებს გარდაცვლილთ,ცის აივნებზე ძველ კაბებში ჩვენსკენ თავდახრილთ,ო, მომღიმარი სინანული ამოდის ზღვიდან,მზე- ჩამავალი-მთის გადაღმა კვდება, იცოდე,ჩემო ძვირფასო, მოდი ხელი გამომიწოდედა მოუსმინე ამ მშვიდ ღამეს, ჩამოსულს ციდან.