პოეზია · ლირიკა
ლექსის
ბაბას თოხზე შემოუსვამს მირაჟი,მზე ჩადის და დღეებს წნელში ჩაფენილს,ნენე ჩადებს მატყლის ნაქსოვ წინდაში,საღამო კი ბორანოს სუნს აცრის,წარსულია ახლა სულ ყველაფერი,ოცი სახლი არის სოფლის ტირაჟიდა ცისფერი ბალახებით ნაფერი,შურდულივით მოვარდება საცრის -
სათხოვებლად მეზობელის გოგონა,ლამაზი და თან რარიგად ლამაზი,ჩემი მზერა დაიჭიროს ოღონდ დარას არ ვიზამ პოეტივით ბიჭი,ოცნება მაქვს შვიდიათასსამასი,ფიჩხებს ჩუმად შევაგროვებ კოცონთანდა იმ ციცას რომელიც მე მომწონდაწამოვიწვენ ერთი ცალი ფიჭვის -
ბებერ ხესთან საიდანაც დუნიას,ჩაკვნეტილი დაკვნესება ესმის...მთელ სოფელს კი დილით ლექსის სუნი აქვს,პატარა და უძინარი ლექსის...