პოეზია · ლირიკა
გამოღვიძება
...ან რატომ მიკვირს,სად მიპოვეს,ან აქ რად დამსვეს ცოცხლად,თითქოსდა არასოდეს ვყოფილვარ მკვდარი...მე გავლილი მაქვს ეს სიცოცხლე და ის სიკვდილი,თავის უცნაურ თამაშებით, მზითა და მთვარით.
მადლობელი ვარ,რადგან სიტყვა შემომაშველე,მშობლიურია,იმ მურდალზე ასჯერ სანდოა,ვინც დღედაღამე შხამს აგროვებდა,და სიძულვილმა რომ ასაზრდოვა.
მე ფურცელ-ფურცელ ვიმოგზაურებ,და ისე,გამვლელს როგორც შეჰფერის,ღამით მთვარის დადღისით მზის სხივიიქნება ჩემი სანიშნებელი.
და შენ შემინდე,როდესაც სიტყვითვეძებ, ვპოულობ, შეგრძნებას ახალს,ისე, როგორც მე,შენც ამ მიწაზეცოდვა-მადლს შორის ბორძიკით დახვალ.
ყური დამიგდე, მშიერო ძმაო,რომ დაიღალე და აღარ იცი,რომ მეტი დარდი არის მიწაზეშემოსაზღვრული უფრო მყარი ცით...
ჩუმად ვაგრძელებ სხეულის გახდასდა ალბათ, სულ რომ განვიძარცვები,ამოიხედავს ჩემი გულიდანქარით ნათესი ხორბლის მარცვლები,სადმე ყაყაჩოც გამოერევა,გაუბრწყინდება თვალი ნამცვრევი...