პოეზია · ლირიკა
ღამის ხმები
ამძუვნებული ქალის კისკისიადევნებული მემთვრალის ხარხარს,შედედებული სიბნელე ღამის,შენ აქვე იყავ, ახლა კი არ ხარ.გადღაბნილია მოლბერტი სარკმლის,ხვალ სააღდგომო იწყება მარხვა,დავხუჭავ თვალს და გიხსენებ ისევ,შენ აქვე იყავ და ახლა არ ხარ.ზოგი შემორჩა ჩაბჟუტულ ხსოვნას,არ გაჰყოლია ცრემლების ღვარღვარს,სინათლის წვეთი სიბნელის გულში,შენ აქვე იყავ, ახლა კი არ ხარ.ხელის გულებში ჩარგული თავიდა ჩემს სისუსტეს დავცინი მწარედ,ვერ გაგიხსენე, როგორიც იყავდა მიმგვანებულს ვჯერდები პწკარედს.