პოეზია · ლირიკა
ჩემ სულს აწვიმს (მთარგმნელი გეგეჭკორი გივი)
ჩუმად აწვიმს ქალაქს.არტურ რემბო
რა უსიტყვო ნაღველს მალავსსული, ჩემი მეუფე,სულსაც აწვიმს, როგორც ქალაქს,ანდა მის გარეუბნებს.აწვიმს მიწას და სახურავსდა შრიალით ავივსე,სევდა სულში ჩასახულიუკრავს წვიმის კლავიშზე.ცხოვრობს სულით ეს ობლობაჩუმი წვიმის მეზობლად,სულში ჩაჯდა ვით ობობა,სევდის უმიზეზობა.და მით უფრო არის მძაფრიუმიზეზო ნაღველი,არსაიდან რომ არაფრითარის ნაკარნახევი.