პოეზია · ლირიკა
ჩვენ და ქალაქები
და ქალაქების შემცირებულტერიტორიასუკვე კოცნამდე,სურვილები მოაქვსშვილების,სხეულში ნერვიც აღარ დამრჩადაუტბორავი,შენი ნდომებით,განცდითა დაფერმიხდილებით.
ვგავარ ჩრდილში მდგარ შეყვარებულპოეტ-ოფიცერს,ვანხორციელებ მოძრაობას პარალიზებულ,დიაგნოზში კი უმეტესადჰემოგლობინზე,შენს მონატრებას აჩვენებენანალიზები...
ჩვენ რომ ვჩერდებით მერე ქუჩა დადისხმაურით,მშიერი მზერით გვიცქერიანიეზიდები,მატარებელი დაიძრა დამე შენს აურას,დღეს თბილისადან ბათუმისკენმივეზიდები.