პოეზია · ლირიკა
ახალი ახსნა
დევს სასთუმალი - ყინულის ლოდიდა საფეთქელის ხმაური ბზარავს;დამდგარა ფეხზე და შენსკენ მოდისკაცი კი არა - დეკემბრის ჩალა.
ცეცხლზე შემდგარი ქვაბივით ისვრისპეპლების შხეფებს ბალახის ტბორი,და როგორც კარავს ახურავს ისლი -შენ, ახლა, ჩრდილი გახურავს ქორის.
და მიდის თვალწინ მდინარე, - ლიბერტალღას მიჰყვება სილა და ხრეში;რა უნებურად აწუხებ ჯიბეს -კვლავ სიღარიბე ამოგდის ყელში.
მაინც გიხმობენ? - პასუხი გმართებსდა გულის სითბოს გაყოფა სხვისთვის;ხანდახან დუმილს აუნთებ სანთელსდა მაჯის ნაცვლად ხმაურობს სისხლი.
არის წუთები, როდესაც შიშველგანცდას გაცრეცილ ნიღაბით მალავდა ხელს ხავსისკენ იმიტომ იშვერ,რომ თავის რწმენა შესძინო ბალახს.