პოეზია · ლირიკა
ახელფეხება ანუ ყალყზე შემდგარი ცხენის გამოხმობა სხვისი ტექსტიდან
მხედრის მაჯა აშენებსცხენის ახელფეხებას;მგოსნის მაჯა - ასევე -რაც რო სიტყვას ეხება.
"ტოკავს თვალწინ იაბო,დარჩა უკან ფერდობი"...შენ - ხედავ და მიამბობ,მე - გისმენ და გენდობი.
ვკრიბავ ბგერებს აზიზად,როგორც რამე თილისმას;სმენა გააფაქიზასუნთქვამ ქარტეხილისმა.
და ღმერთს ლოცვას ვუგზავნიბნელს რო მზერით ვიცილებ,და თვალებზე კურცხალიყინულივით ციმციმებს.
წევს ჩვენს შორის დრო-ჟამიდა მიზანი გზაში დევს;და ფარულად თოვს ნამიდა ცალ-ცალკე გვამშვიდებს."მირბის-მითოხარიკობს" -ზოგჯერ მაინც ჩამესმის,და მეც - შენი არ იყოს -მრჩება ხელში სხვა ლექსი:
ჭიხვინს აიმეგზურებსრითმის გრილი შხეფებით;თითქოს სკივრში ხელს ვურევ,როცა შენს ტექსტს ვეხები.
თითქოს თვალწინ ჩერდებაორი გზა და სამყარო;ღაწვზე ცრემლი დედდებადა სხეული კანკალობს:
უკვე სიტყვაც აშენებსცხენის ახელფეხებასდა ხელახლა გვაჩვენებს -რაც მე და შენ გვეხება.