პოეზია · ლირიკა
ღამეთა თეთრად მთევარი
თეიმურაზ კომახიძეს
შემწედ ბედუკუღმართ საქართველოსმეგულებოდი და მეგულები,სევდა-კაეშანის გამფანტველო,შენსკენ სიხარულით ვეშურები.ქვეყნის ჯურღმულებში ჩამახედე,ღამეთა თეთრად მათევარო,ძმისთვის ძმავ, მოღალატეთათვისავად ალესილო სატევარო.სული და გული შენისთანარა გასაკვირია მეც მენატროს,მთის არწივივით შემართულო,მწერალო, მეცნიერო, მეცენატო.რამდენი გმირი გაგვიცოცხლე,რამდენი ფერფლწაყრილი მარგალიტი,სამშობლოს როგორ ვემსახუროთშენა ხარ ამის მაგალითი.ზაფხული ერგეშიახლა აქ ყოფნა შვებაა,რწმენა ამოდის მიწიდან,მთები ხომ მიყვარს, ეს წყალი,ეს სიმყუდროვე მიზიდავს.აქ რო ვარ, ასე მგონიაკეთილმა სძლია ბოროტი,აქ ყველა ჩემი ტოლია,მიერთგულებენ ბოლომდი.გამაღვიძებენ ჩიტები,დარდს ამომკენკენ გულიდან,გამალაღებენ, დამღლიანსამშობლოს სამსახურითა.