პოეზია · ლირიკა
გამოღვიძება
რატომ იღვიძებ შუაღამისასდა საიდანღაც გესმის ქვითინიდა ესეც თითქოს ბედმა გაღირსა:ქალაქი — ხელისგულზე მითივით...
განათებული და დაქანცულიდა დაღდასმული ცივი ციმციმით,გათენებისკენ მძიმედ დაძრულივრცელი სიჩუმით, ეჭვით, სიმძიმით...
რატომ მოფრინავთ შუაღამისასჩემთან სიტყვები, როგორც ჩიტები,და ესეც თითქოს ბედმა მაღირსა,რომ კვლავაც იტევთ, რასაც იტევდით.
ისევ მოვიდა, რამაც დამტოვა —სევდა-ნაღველი და მეც მითივითდავხვდი ამ ნაღველს და თან რატომღაცამ ზამთრისპირზე მესმის ქვითინი...