პოეზია · ლირიკა
ოდა თავისუფლებას
ის მოდის ზღაპრულ მშვენებით სავსე,ასული ცეცხლის ნგრევის და შფოთის,ტყვიების თქეში გადასდის თავზედა დაცემულთა გვამებზე მოდის!
თმებში უბრწყინავს ხანძრების ფერფლი,ფეხს რომ აბიჯებს ტყვიით მოცელილთ,ვაშას მოსძახის მისსივე მსხვერპლი,მის ნატერფალზე სისხლის მკოცნელი.
ძირს დამსხვრეული გდია უღელი,მაჯებს აჩნია ბორკილის ჟანგი;მოდის ამაყად წარბშეუხრელიდა წინ მოუძღვის ღვთიური ჰანგი.
სანდომიანი და ფეხშიშველიმოდის ღვთაების ხელით ნახატი,მოდის მიმნდობი და მიმზიდველიდა შუბლს უმშვენებს სისხლის ნაკადი.
ოცნება ხალხთა, ნატვრა მგოსანთა,მოდის, მოაფრქვევს ელვას ტყვიებად...მზის ამოსვლას ჰგავს მისი მოსვლა დამას ყველაფერი ეპატიება.