პოეზია · ლირიკა
ერთი მტკაველი მიწა
მტკაველზე მარხავდნენ ბავშვები მერცხალს,ფოთლის სუდარა ტანზე ესვენა,ეზოში ქალი თეთრეულს რეცხავს,თვალები მასაც სევდით ევსება.
საფლავზე ეწყოთ ფერადი ქვებიდა ჩამომჭკნარი ორი გვირილა,ბავშვები _ მერცხლის ჭირისუფლებითამაშ-თამაშში იქცნენ ტირილად.
პატარა გოგომ გაბერა ტუჩი _მისი ფანჯრის ქვეშ ჰქონია ბუდე.იწვა ხალისი ფეხსაცმლის ყუთში,როგორც კუბოში, ყველანი დუმდნენ.
უმღერეს ერთად `ჟუჟუნა წვიმა~ _მეტი გალობა ჯერ არ იციან,კაცთან მივიდნენ და უთხრეს ცივად:_ ჩიტი მოგვიკვდა, ლადო ბიძია!