პოეზია · ლირიკა
იზრდება თვალთაიზრდება თვალთა
იზრდება თვალთა არსშიწიაღების რთული გამა...და უკუნის კატეხიზისსეხეთქება ტვინთა მასა;მოვარდნილი და ნაგვემიავბედითი მწველი ტრავმა _ან ადამის მახინჯ ფიქრითდატვირთული თეთრი რასა!
რას იზიდავს, განკუთვნილი,გვამთა რისხვის უმწეობა?!სხვა მკრეხელი და სხვა მრუშიგაყალბდება მირაჟებში...მე საკუთარ ინდივიდთან მაკავშირებსმხოლოდ მტრობა _დატეხილი მუქ მინებად: მისაგნები _ მიუგნებში!..
სხარტ ქმედებას ეტმასნება ეს ბეხლეწი სიბინძურე,ფანტასტური შთაგონების კუნჭულშიამკრთალი ვნება...სააქაო, ვით სისავსე, აბსურდულად ამოვწურე _მისტიური ეიფორია ქაოტურად მეჯახება!