პოეზია · ლირიკა
აბსურდის სურდო
ღვთის ცრემლები ჩამომწიფდნენ თუთებად,როს წვიმები გადაწყნარდნენ შხაპუნით;ყელს, საცაა, გული აებურთება –ბოლო აბზე ადრეგადაყლაპული.
მალე სული ვნებას აავერტერებს,ანდა, სულაც გაფრინდება, გნოლივით;მაგნოლიებს შეშტერებულ ჰეტერებსპლაჟს გაუშლის პაჟი – გამოგონილი.
მერე... გოდოც მოვა – დარდის გოდრით დაბოლო სცენას გაასრულებს აბსურდის;ამოიცან, ავიცენას გოგრიდან:ლექსის სურდოდ გავრცელება რას უდრის!..