პოეზია · ლირიკა
ავტოპორტრეტი
შეუცნობელი პოეტი დადის,გამომცემლობებს არ უმტვრევს კარებს;მშიერ ლეკვივით დაჰყვება დარდიდა ჯიბის ლექსებს ბუზს არ აკარებს.თან თავნია და თან _ ნასესხები,აბდის და უბდის კალმით მლამბავიდა დადის ასე, შავი ლექსებით,თავადაც ღვთისგან დაუსტამბავი.აღარ იზიდავს ზღვა და იზიდა,ბინას არ ეძებს მთაწმინდის ახლოსდა, როცა წავა ცოდვილ მიწიდან,არც ცად მოელის დიდ სამოსახლოს.