პოეზია · ლირიკა
საბას
მამ, დღეს თერთმეტი რიცხვი არის აგვისტოს და ე.ი. ერთი წელი შეგისრულდა... ხოლო მე ვცდილობ,რომ შენთან ერთად ბედნიერი გამოვჩნდე შვილოდა ჩემი თავი მანაღვლებდეს ნაკლებად დაე.
ყოველთვის სევდის უხილავი სამოსი მეცვას,ვიყო უძილო ღამეების მსხვერპლი და მონა,მზეს როცა უცქერ მგონია რომ იხსნება ზეცადა შენს თვალებში სულ ოდნავი უფალი ჟონავს.
მამ, გავა ეს დრო, ეს წამები, წვიმები, წლები,ეს ღამეებიც ტიტრებივით გაივლის, გავა,ხოლო შენ ახლა ჩემს მკლავებში დაღლილი წვებიდა მე კი ასე შენს საწოლთან ძილივით ვდგავარ.