პოეზია · ლირიკა
ჩემი ფიქრები
შემოღამდება და ვარსკვლავებიცაზე კენტ-კენტად აენთებიან,ჩაეძინება დამაშვრალ სოფელს,ურმულის ხმებიცშორს მისწყდებიან;მხოლოდ ფიქრები,ჩემი ფიქრები,არ დაცხრებიან,არ დადგებიან:მესტუმრებიან შუაღამისას,გამაღვიძებენ,ამეშლებიან,წამომაგდებენ სახეტიალოდ,თან მხლებლებივით გამომყვებიან,დამატარებენ ტანჯულთა უბნებს,დამაღონებენ,დაღონდებიან,დამძიმდებიანხალხისცრემლებით,
დაიღლებიან,დაოსდებიან,მომაცილებენ ჩემს ყრუ ოთახშიდა ჩემთან ერთად ატირდებიან...
1912 წ..