პოეზია · ლირიკა
და თენდებოდა კალანდის ღამე
მიჰქონდათ ქარებს,მოგონილი წლები მიჰქონდათ.ხელში ეკავა დედამიწასიდუმალებადა უსასრულო სივრცის წყვდიადშიაღარსად ჩანდა დეკემბრის ბოლოდა თენდებოდა კალანდის ღამე.თოვდა,ძალიან ლამაზად თოვდადა ფოჩებიან თოვლის საბანშიგაუქმებული გაზაფხულისძახილს ეძინა,რომელსაც სარკედ დაედო თავთანხსოვნა უსახო გარდასულისა.იწვოდა ხსოვნა ცეცხლში ტკივილითდა ჟამთა სრბოლის უფერო თვლაშიაღარსად ჩანდა დეკემბრის ბოლოდა თენდებოდა კალანდის ღამე.