პოეზია · ლირიკა
ზამთრისპირის აკვარელი
აივანიც, ეზო-ყურეც,გაკრეფილი ზვარიც,დაფენილა ყვიციანიყვავილებით ქარის,ღარტაფებში წვება ბური,იშრიტება წყარო.ჩამტკბარ კვრინჩხის ჩამოკრეფასჯერ არავინ ჩქარობს.რძიან ნისლებს, გადაპენტილსალისფრად და ლურჯად,ალაგ-ალაგ ჩარღვეულიგულისპირი უჩანთ...მე და ჩემი შემოდგომაგადავუხვევთ გზიდან —ჩავლილ წყლებზე მოქანავეხიდზე გავლა გვინდა.