პოეზია · ლირიკა
* * * "მთვარე - ძაღლიშვილი"
მთვარე - ძაღლიშვილი, ისე გაიტურა,თითქოს კვალში ედგა ღამის ტარანტული.წასვლა გამიგია, მაგრამ - პოეტურად!არის მიტოვებაც, მაგრამ - გალანტური!
ბოლო სიგარეტიც ყავას შევუხამე(სადღაც უნდა მეგდოს კიდევ, ორი ღერი).წერა შემიძლია მხოლოდ შუაღამით...სხვა დროს არ მაცლიან, თორემ - ვინ ოხერი.
რაღაც უხეირო სასმელს მიძალებით,გუშინ საღამოდან ვიკლავ მოშიებას.დილით მიპოვნიან, ალბათ, მიცვალებულს...გარეთ ნერვიულად ყეფენ გოშიები.
ქალაქს გადავხედე - თვალი ამარიდაისე მედიდურად, მისთვის დანაბერებს...მთელი დედამწა, ჩემი ფანჯრებიდან,მოჩანს, დამიჯერე - ბევრი არაფერი...
და ეს ლექსიც, თითქოს, სხვათა შორისია -ფიქრიც მიძნელდება... იცი? გეფიცები,ყოფნას და არყოფნას, სადღაც შორისა ვარ,საფლავს მინაწერი წლების დეფისივით.