პოეზია · ლირიკა
საქართველოს
უშენოდ, ჩემო, უდაბნოა მთელი სამყარო,შენი სახელით თუნდ გრემიდან გადავფრინდები...ამიტაცებენ უსასრულო და უსამანო, -მზესუმზირებით მოქარგული სველი მინდვრები.
უშენოდ, ჩემო, უდაბნოა მთელი სამზეო,შენა ხარ ჩემი საუნჯე და საჩრდილობელი.ყოვლად სრულქმნილო, სრულყოფილო, სულის საგზალო, -შენ ხარ, მამულო, ჩემი ხატი, - ყოვლისმპყრობელი.
და შენ ჩემში ხარ, სახიერო, - საბედნიეროდ, -შენი ტაძრებით, მონასტრებით, - ლილისფერებით...შენა ხარ ჩემი სიყვარული, - საბედისწერო, -მოლაღურივით ჩუმად ვტირი და გეფერები.