პოეზია · ლირიკა
შემინდოს ღმერთმა
იწექი _ ვნებით ღამისმთეველი,ამოსროლილი შლეგი ჩქეფიდან _და იმ აღქმული სასუფეველისმთელი სიკეთე მკერდზე გეფინა.ვნების ღვართქაფი გვდიოდა ტანზე,წმინდა ზეთივით შუბლს რომ იცხებადა ყველა ცოდვის შენდობას გავდაიმღამინდელი თავდავიწყება.კვირტთა სკდომის ხმას გაეპასუხემაგ ძუძუების წყვილი კერტითა,შემინდოს ღმერთმა,ჯოჯოხეთიც კილამაზი ჩანდა შენი მკერდიდან.