პოეზია · ლირიკა
ბროწეულებში ცა გახლართულა
ბროწეულებში ცა გახლართულა,არმაზს და არაგვს სულში მზე უზის...ჯვარი კი თითქოს ცის ხომალდია,საქართველოზე დაბმული ღუზით.მეცა მაქვს მიწა, ცა, გაზაფხული,ბროწეულები, მთები, ტყეები,მდინარეები, როგორც ბალახშიჩამოვარდნილი ცისარტყელები.და ბროწეულის ყვავილის ცეცხლი,როგორც ტკივილი კივის და იწვის,ჩემს მკერდს და ხელებს, ფიქრს და სიმღერასაბრუებს სუნთქვა ცოცხალი მიწის.და ამ მიწაში, ხეებში, ცაშიჩემი სიცოცხლე მღერის და ფეთქავს.თუ ყურს დაუგდებ, მეც შემიძლიავთქვა, რაც გაზაფხულს უნდოდა ეთქვა...