პოეზია · ლირიკა
დიდ ხელებს
ჩემთვის ნაზთა მშვენიერთა...
დიდ ხელებს,ჩემი ცხოვრების მგზავრებს,განა ქალურთა, მათ თითქოს ძმურთა,ოდეს ცახცახით მიიტან გულთან,ან იფიცები, ან იწყებ სიცილს -ხან განსაცდელის ჟამს გამომიწვდი,დიდ ხელებს,ჩემი ცხოვრების მგზავრებს,ვუმზერ, ვადარებ...მაგრამ არ ვიცი,ხან ცად აწვდილნი, ვით კიპარისნი,ხან შენს გულ-მკერდზე მხატველნი ჯვრისა,მსასოებელნი არიან რისა!
იქნებ ფარული კაეშნით სავსესიტურფის გამჩენს შესთხოვ სინაზეს?
მაგ ხელებს იცი რას დავავალებ?- სხვათა სინაზე ნუ ავალალებთ!იქნებ არ გრძნობენ, რაოდენ ნაზიგულის მფარველნი არიან, ოდესაცახცახებულთ და მოალერსეთფიცის დროს წრფელად დაიწყობ მკერდზე!
1946 წ.თბილისი.