პოეზია · ლირიკა
იმღერე, ბიჭო!
ზეცაზე სტოვებს კვალს თვითმფრინავი,მტკვრის ოხშივარში ელვარებს ხიდი.ხიდქვეშ მიცურავს პირველი ნავი,ხიდზე ვიღაცა ღიღინით მიდის.
ხიდზე ჭაბუკი სიმღერით მიდის,ვიღაც აბოდებს, ვიღაც აწუხებს,როგორც ბულბული საკიძგახსნილიაღფრთოვანებით ვიღაცას უყეფს.
ეტყობა, ახლა ის თვითონ არი:მტკვრზე მენავე,ცაში მფრინავი,დაუდეგარი სათავე მტკვარის,მაჯა ძლიერი, გული მგრგვინავი!
ნუ გაიოცებ, შუბლი გახსენი,ნუ გაუმზადებ ჭაბუკს სადავეს,ასეთი არი.. ჰო, გაიხსენეახალგაზრდობა - ჩვენი სათავე..
წამოეწიე, მიდი, უთხარი:"ნუ გაჩუმდები, იმღერე, ბიჭო!"ნუ გაიკვირვებ, შუბლს ნუ შეიკრავ,ღიღინებს, მტკვარში თავსი ხომ არ იხრჩობს?!მღერის სიცოცხლის ეშხით დამტკბარი,არ იძვრის ქარი, არ შხუის მტკვარი...
იქნებ პირველად მას შეუყვარდა,იქნებ წუხელის არც სძინებია,იქნებ უყვარდა, ძლიერ უყვარდა...და სამუდამოდ დასცილებია!
წამოეწიე, უსმინე, გულო,შენ კარგად იცი, რად მღერის ასე -რად მღერის გული უსყივარულოცდა სიყვარულის იმედით სვსეც!
შენ კარგად იცი...სიჭაბუკეშიგახსოვს,შენც ერთხელ ასე ამღერდი,და იმ პირველი სიმღერის ეშხითშენ საქართველოს ცას შეაბერდი!
1956 წ.