პოეზია · ლირიკა
იმ მშვენიერ გაზაფხულს
იმ მშვენიერ გაზაფხულსცის მანანა გვეპკურა,ორი გული შევკონეთ,შევაერთეთ ერთ გულად...
დიდხანს, დიდხანს მღეროდაგული, ჩვენი ერთგული,ახლა რატომ შეტოკდა,რად სცემს შეთრთოლებული?
ნუთუ იგრძენ ღალატი,მიჩნეულო ზენარად?მართალია, ის გულიმე დავკოდე, შენ არა!
ისევ მე გევედრები,ტრფობავ, ძველად ნერგულო,კვლავ ავმღერდეთ,ერთმანეთსცის ნამივით ვეპკუროთ...იმ მშვენიერ გაზაფხულს,იმ ერთ გულს ვუერთგულოთ!
1955 წ.