პოეზია · ლირიკა
ანგელოსი
ედემის კართან იდგა თავდახრითანგელოსი და ბრწყინავდა კენტად.მეამბოხე და ქუში დემონიკი ჯოჯოხეთის უფსკულზე ფრენდა.სული ეჭვის და უარყოფისაამ წმინდა სულის დიდებას გრძნობდადა უნებლიე გულაჩუყებასპირველ ბუნდოვნად ის შეიცნობდა."შემინდე, - თქვა მან, - მე შენ გიხილე,ამ ბრწყინვით ჩემი მოქცევა გსურდა:არა ყველაფერს ზეცისას ვგმობდი,არა ყოველი ამ ქვეყნად მძულდა".
1827