პოეზია · ლირიკა
თაისი
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ჯვარისწერაში ჯვარსა სჯობდა თეთრი თაისი,ეჯიბმა ჯერანს შეადარა გულთა მკრეფელი,გადაგვაყვარეს შაბაში და მისაგებელი,ასი მაყარი გვიცინოდა, როგორც მაისი.
თამადის ხელში აზარფეშა ათჯერ აივსო,თარის წკრიალში ვჩურჩულებდიშენი მხლებელი:_ «დარჩეს ეგ ტუჩი კოცნისელვით ხელუხლებელი,ვით მეველე ან ვენახებში ქარვის ყაისი».
ამაყ წამწამებს შევამჩნიე შმაგი თარეში,საშიშ თვალებში სჩანს სიკვდილისსაპირფარეშო,უბის ცისკრებში მზე გიჟდება,ლალში მცურავი.
აპრიალებულ ხანჯალივით ამენთო ტანიდა შეგიპყარი, როგორც მონა არაბისტანის,ცეცხლის საწოლზე შემოგძარცვე შესაბურავი.