პოეზია · ლირიკა
აბელი
მამა-რავქნა კაენთან არ მინდება თამაში,ნახე მთვარეს ატყვია სისხლისფერი ლაქები,იმას ცხვრები მიანდე მე გამიშვი ყანაში,მამა-ჩემთვის დამტოვე ნუ ვიქნები ნაქები.
თავის ქალა აბელის აღსარებას ამბობდა,და გარშემო ტიროდნენ სიყმაწვილის ჩრდილები,სისხლისფერი ქარი კი შეშლილივით დაქროდა,ხოლო სული კაენის გველს ეჭირა კბილებით...