პოეზია · ლირიკა
კედელი
კედელი?არა.ხელებსაც კი აღარ ეხები.ვერც ვერასოდეს მიეყრდენი...ვინც სიზმარ-სიზმარ დადიოდი თავსხმა წვიმაში,ვერ მოგაშველა მუჭა მიწავისაც ვერავინ,კედლები კი არ,ზოგჯერ დილაც მხრებზე გეშლება-აგურ - აგურ დაგული - გულის,თუ არნდობის წილ...ფანჯრები?არა.ზოგჯერ კარიც ისე მყიფეა,ქარსაც არ უჭირს შემოხსნას დაღიად დატოვოს...ჰო,ზედმეტია გულში ყველა გაჭრილი სივრცე-გახვალ ერთხელ დავერასოდეს ვერ დაბრუნდები.