პოეზია · ლირიკა
ღვინო
მე ახლა მივხვდი, რატომ სვამენღვინოს კაცები,თუთუნის კვამლში რად აქრობენმზერას დარდიანს,შეეშინდებათ სიფხიზლეშიმუხლზე დაცემის,გააბოლებენ და ბახუსისფრთებით დადიან.მომეცით ღვინო, მინდა ვიგრძნოძალა ამ ღმერთის,თუთუნის კვამლში იქნებ ღამეგამათევინო,დამალევინეთ, გეხვეწებით,მაგრამ არც ერთი,მაგრამ არც ერთი სადღეგრძელოარ მათქმევინოთ.მე უღვინოდაც მუხლმოყრილივხვდები ალიონსდა ცრემლის მძივი მახვევიაყელზე რკალივით,შენი სიცოცხლის სადღეგრძელოუნდა დავლიო.და შენი სული ჩავისუნთქორუხი კვამლივით...მე ახლა მივხვდი, რატომ სვამენღვინოს კაცები...