პოეზია · ლირიკა
შენით, შენს გამო
მამულო, შენი ნათელი მერტყა,შენს გამო – თუ რამ სიკეთე ვყავი,ძველი საწოლის კიდეზე ერთხანს,იდება ჩემი ჭაღარა თავი.რაგინდ სიმწარე შემასვა, გლოცავ,ძარღვები, ლურჯი, შემოგაწანი –მწედ, სამკაულად. არ შეკრთე, როცამოგესმას ჩემი ძვლების ლაწანი.