პოეზია · ლირიკა
თეთრი ჰოსპიტალი
დედა მიტირა ამ ომმა,დღესაც მივწერე საცოლეს...კუ-კუ-რუ-კუ-კუ... პალომა...ერთიც ვიმღერო, მაცალე!
მოგონებებში დავები:— ჩაის დალევ თუ ყავა რძით?..მიღიმის მუხლისთავებითდიდებულება სავარძლის.
— დაგელოდება საცოლე, —მოწყალების დის ნუგეში...და ჰოსპიტალის საწოლებსსურთ გადაფრენა ბუდეში,
როგორც მოწყენილ წეროებსფათქუნით ფრთების ზეწრების;ვარსკვლავზე სახელს მოვაწერ,ვარსკვლავებს თუ მოვესწრები.თეთრი სამოსით მოსილიმოწყალების და ბინდიდანზეციურ ანგელოსივითსარკმლიდან შემომიფრინდა.
კვლავ ზმანებაში დავები, —— ჩაის დალევ თუ ყავა რძით?..მიღიმის მუხლისთავებითდიდებულება სავარძლის.